بازگشت همه
بسوی اوست
"چه
خواب آرام و گوارایی است که روی بامداد را نمیبینند و باز داد و فریاد
و آشوب و غوغای زندگانی را نمیشنوند. آنجا که آزمایش سخت و دشوار زندگی
چراغهای فریبنده ی جوانی را خاموش کرده ، اوست که چاره میبخشد و بار
سنگین زندگی را از دوش برمیدارد و اندام خمیده، سیمای پرچین و تن رنجور
را در خوابگاه آسایش مینهد." اما...
مرگ او را
از کجا باور کنم...

با
نهایت تأسف و تألم درگذشت پدر عزیز و بزرگوارم
عباس
آریانپور
که
سرافرازی و آزاد زیستن به من آموخت، را به اطلاع دوستان و آشنایان
گرامی میرسانم.
روحش
شاد و یادش گرامی باد
الهه
آریانپور