معاون فرماندار اردکان:طرح زنده گیری سگهای بلاصاحب در اردکان تداوم دارد
معاون فرماندار اردکان گفت: به همت شهرداری و دیگر ارگانها جمع آوری سگهای بلاصاحب به شهر درحال انجام است.

رضا رضایی گفت: با هدف ارتقای سلامت، بهداشت، امنیت و رضایتمندی شهروندان و رعایت اصول حقوقی در برخورد با حیوانات روش زنده گیری و رهاسازی سگهای بلاصاحب را در دستور کار خود قرار داده است.
به گفته معاون فرماندار اردکان با بیان اینکه وجود سگهای ولگرد در سطح شهرستان یک تهدید جدی در امر بهداشت و سلامت شهروندان است و این پدیده نه تنها باعث بروز مشکلات عدیدهای برای شهروندان بلکه پرسه زدن این حیوانات در معابر عمومی چهره شهر را نامطلوب جلوه میدهد.
رضایی گفت: ساماندهی وضعیت سگهای بلاصاحب یک امر بین بخشی بوده و برای تحقق آن نیازمند همکاری نهادهای دولتی به ویژه شهرداریها، شبکه بهداشت و درمان، محیط زیست، دامپزشکی و دهیاریها است که با تشکیل کارگروه مشترک و طبق دستورالعمل اجرایی اقدامات لازم معمول نمایند.
او گفت: در حال حاضر ۳۰۰ قلاده سگ در کمپ شهرستان نگهداری که هر قلاده سگ به طور متوسط در ماه بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار تومان هزینه نگهداری آن میشود.
به گفته معاون فرماندار اردکان: با توجه به بحث سگ گردانی در سطح شهر و پارکها و فضای سبز و اعتراضات مردمی در این خصوص، مقرر گردید نیروی انتظامی نسبت به تهیه محتوا لازم جهت تهیه بنر در این خصوص اقدام و به شهرداری اردکان ارسال تا این ارگان نسبت به تهیه بنر و نصب آن در مکانهای مورد نظر اقدام نمایند.
مرکز شهرستان ۱۵۰ هزار نفری اردکان در ۶۰ کیلومتری شمال غربی شهر یزد قرار دارد.
منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»