جایزه پلنگ طلایی هفتاد و هشتمین دوره از این جشنواره سینمایی را “دو فصل، دو غریبه” شکار کرد. این اثر را شو میاکه، فیلمساز ۴۱ ساله ژاپنی کارگردانی کرده است.
میاکه که در سال ۲۰۲۴ با فیلم “تمامشبهای طولانی” در جشنواره فیلم برلین حضور یافته بود، اثر تازه خود را با اقتباس از دو مانگا (داستان مصور ژاپنی) در ژانر درام ساخته است.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
این چهارمین بار است که سینمای ژاپن، پلنگ طلایی لوکارنو را به خانه میبرد. پیش از آن فیلمهای “تولد دوباره” (ساخته ماساهیرو کوبایاشی ۲۰۰۷)، “این زندگی گذرا” (ساخته اکیو جیسوجی ۱۹۷۰) و “دروازه جهنم” (ساخته تینوسوکه کینوگاسا ۱۹۵۴) موفق به دریافت این جایزه شده بودند.
جایزه بهترین کارگردانی جشنواره لوکارنو به عباس فاضل، کارگردان عراقی- فرانسوی، برای فیلم “قصههای سرزمین زخمی” رسید.
این کارگردان که به ویژه در عرصه مستندسازی فعالیت دارد تا کنون عضو هیأتهای داوران جشنوارههای بینالمللی نیز بوده است، از جمله در سال ۲۰۲۴ میلادی در هیأت داوران فیلمهای مستند در جشنواره برلین.
جایزه ویژه هیأت داوران جشنواره لوکارنو را “حلزون سفید” ساخته السا کرمسر و لوین پیتر دریافت کرد. این فیلم که محصول مشترک آلمان و اتریش است، داستان یک مدل بلاروسی را روایت میکند که رویای فعالیت شغلی در چین را در سر میپروراند.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
جوایز بهترین بازیگری به مانوئلا مارتلی و آنا ماریا وسلچیچ برای نقشآفرینی در فیلم “خدا کمک نخواهد کرد” و ماریا ایمبرو و میخائیل سنکوف برای هنرنمایی در فیلم “حلزون سفید” رسید.
در بخش رقابت بینالمللی جشنواره لوکارنو، فیلم “برگ خشک” ساخته الکساندر کوبریدزه مورد تقدیر ویژه قرار گرفت.
ریاست هیأت داوران بخش رقابتی این دوره از جشنواره را ریتی پان، کارگردان اهل کامبوج بر عهده داشت. کارلوس ریگاداس (کارگردان و تهیهکننده مکزیکی)، جوسلین بارنز (تهیهکننده و نویسنده آمریکایی)، اورسینا لاردی (هنرپیشه سوئیسی) و رنه سوتندیک (بازیگر هلندی) از دیگر اعضای این هیأت بودند.
