ماجرای تصاویر منتشر شده از شکار در لارستان چه بود؟
خبرگزاری ایلنا
در پی انتشار تصاویری از یک مورد شکار در شهرستان لارستان در فضای مجازی، اداره کل حفاظت محیط زیست فارس برای جلوگیری از برداشتهای نادرست و روشن شدن ابعاد ماجرا، توضیحات خود را ارائه کرد. ( 27 آبان)
به گزارش ایلنا، مدیرکل حفاظت محیط زیست فارس درباره تصاویر منتشر شده گفت: فیلم و تصاویر منتشرشده مربوط به تنها پروانه شکار صادرشده برای شهرستان لارستان در سال ۱۴۰۲ است؛ پروانهای که پس از سالها و براساس دستورالعمل مصوب سازمان صادر شد. این پروانه طی فرایند قرعهکشی و با حضور شکارچیان متقاضی دریافت پروانه و نماینده سازمان مرکزی صادر شد و در نهایت قرعه به نام آقای اسماعیل جعفری درآمد.
لیلا تاج گردون افزود: پس از صدور این پروانه، متقاضی یادشده در ۲۱ بهمن ۱۴۰۲ اقدام به شکار یک رأس پازن وحشی کرده است.
وی ادامه داد: در این مأموریت و بر اساس دستورالعمل قانونی، دو تن از مأموران اداره شهرستان حضور داشتند که وظیفه ماموران، محیطبانان آنان تنها کنترل فرایند و ثبت مستندات بوده است.
مدیرکل حفاظت محیط زیست فارس همچنین توضیح داد: انتشار بدون توضیح این تصاویر سبب شکلگیری سوءبرداشت در افکار عمومی شده است.
وی افزود: رئیس اداره شهرستان لارستان در ۲۳ بهمن ۱۴۰۲ گزارش بیومتری، تصاویر و فیلم مربوطه را تکمیل و به اداره کل ارسال و متعاقبا این گزارش به سازمان مرکزی ارسال شد. بنابراین روند اجرای این شکار از ابتدا تا انتها مطابق ضوابط قانونی طی شده است.
منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»