(بدون عنوان)

سالی دیگر به پایان رسید و به سالهای پیش از آن پیوست.

نوروز یک پدیدۀ نجومی ست،

اختراع تقویم، کشف بزرگی است که انسان بر مبنای ریاضیات و نجوم پیشرفته به آن دست یافته است.

نوروز نخستین روز از گردش سالیانۀ زمین به گرد خورشید است که با نخستین لحظۀ آغاز تقویم خورشیدی آغاز می شود و یا قدمتی بیش از سه هزار سال دارد.

از این رو جشن های نوروزی عملا تجلیل از لحظۀ پایان تقویم سال رفته و آغاز سال جدید یعنی بزرگداشت تجدید حیاتِ طبیعت است.

پس جشن نوروز، از آغاز پیدایشِ خود، به دور از هرگونه رابطۀ نمادین با آئین های روزگار باستان بوده و ریشه و خاستگاهی بیرون از باورهای دینی قدیم و پرستش بت ها، ایزدان، خدایان و ادیان تک خدایی داشته است!

از این رو، جشن نوروز، نه زبان می شناسد، نه رنگ پوست، نه ایل و قبیله، نه مرز و بوم و نه دین و آئین!

نوروز جشنی است کاملاً «عرفی» و غیر دینی که همانا رهایی از سرمای زمستان و برخورداری از نسیمِ جان پرور بهاری و بازگشت زندگی است

دوستان و یاران عزیز برای هدیهء نوروزی به جهانیان، آستین های نو شدۀ خود را خود را بالا بزنیم ، بکوشیم تا درسال نو حقوق خود را بهتر شناخته و حقوق انسان ها را محترم بداریم، و برای یاری رساندن به همنوعان خویش مصمم تر باشیم،

آگاهی رسانی روز افزون را سرلوحۀ برنامه هایمان قرار دهیم و از یاد نبریم که :

اینک شادی باید، که گاه نوروز است.

با عرض تبریک سال نو، آرزوی سالی سرشار از شادی، سلامتی توام با موفقیت برای شما دارم.

منوچهر شفائی

%d bloggers like this: