سیاستمدار سابق هندی در مقابل دوربین به قتل رسید
عتیق احمد، نماینده سابق پارلمان هند پرونده سنگینی در بزهکاری داشت و به اتهام آدمربایی به حبس ابد محکوم شده بود. او همراه برادرش همزمان با پخش زنده تلویزیونی و در حال گفتوگو با خبرنگاران، هدف گلوله قرار گرفت.Indischer Ex-Politiker vor laufender Kamera erschossen
https://www.spiegel.de/panorama/indischer-ex-politiker-vor-laufender-kamera-erschossen-a-8ce7be80-b484-445d-8357-d1ee76420075
عتیق احمد تحت حفاظت پلیس قرار داشت که هدف گلوله قرار گرفت. سه نفر که خود را خبرنگار معرفی کرده بودند به او شلیک کردند و از محل متواری شدند. در این سوء قصد برادر این سیاستمدار سابق نیز کشته شد. پلیس عاملان سوقصد را اندکی بعد دستگیر کرد.
به اینستاگرام دویچهوله فارسی بپیوندید
کشته شدن عتیق احمد در مقابل دوربین که شامگاه شنبه ۱۵ آوریل رخ داد، در هند بحث برانگیر شده است. این در حالی است که چند روز پیش پسر او نیز در یک درگیری مسلحانه با پلیس کشته شد. او به اتهام قتل تحت تعقیب بود.
عتیق احمد، نماینده سابق پارلمان هند، سیاستمدار شناخته شدهای بود که در دهه هشتاد و نود میلادی بارها در انتخابات شرکت کرده و به پارلمان راه یافته بود. اما او پروندههای جنایی سنگینی همچون قتل، باجگیری و آدمربایی در ۲۰ سال گذشته داشت. عتیق احمد در ماه مارس گذشته به اتهام آدمربایی به حبس ابد محکوم شده بود.
احمد بارها اعلام کرده بود که جانش از سوی پلیس در خطر است. وزیر اول ایالت اوتار پرادش اعلام کرد که تحقیقات قضایی در زمینه این قتل آغاز شده است.
منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»