من هم اطلاعاتی از آقایان دارم، اما نمیگویم! چرا؟
اولین خبرگزاری که شروع به تولید محتوا علیه من کرد، فارس بود. هیچکس در مجلس نمیدانست من به خبرگزاری فارس پول میدهم؛ اما خبرگزاری فارس که این را میداند. اگر این استدلال درست بود که خبرگزاری فارس یا مهر نباید علیه من کار میکردند؛ چراکه اینها از ردیفهایی که فقط من میدانم، پول میگیرند.
به گزارش شرق، معترضان غلامرضا تاجگردون نماینده گچساران در مجلس یازدهم معتقد هستند که او دچار فساد اقتصادی است و شبکه فاسدی را مدیریت میکند. به گفته آنها که جمعی از جوانان اصولگرا و قدیمیترها هستند، همه دستگاههای نظارتی و حتی دو دستگاه اطلاعاتی کشور تا اینجا در بررسی پرونده تاجگردون «رفوزه» شدهاند.
اما تاجگردون در پاسخ به معترضان می گوید: من اطلاعات فراوانی از آقایان دارم که میتوانم منتشر کنم و بگویم، اما شما حرف بیربط و خارج از عرف، اصول و اخلاق از من نشنیدهاید. از کسی جز خدا نمیترسم، اما اصلا در قامت بیاخلاقی نیستم. ریشه تمام مباحث را میدانم چه کسی شروع کرده و هنوز هم به خودم اجازه ندادهام که بگویم چطور این مجموعه اضداد درباره این مسئله کنار هم جمع شدهاند. شاید هم روزی بگویم که این مجموعه اضداد چه کسانی هستند و به چه دلیلی کنار یکدیگر جمع شدهاند.
منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»