۴۲۲هزار پناهجوی اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۲ حکم ترک خاک گرفتند
بر اساس گزارش اداره آمار اتحادیه اروپا، کشورهای عضو این اتحادیه در سال ۲۰۲۲ از ۴۲۲ هزار مهاجر خواستهاند که کشور را ترک کنند. این میزان، ۲۳ درصد در مقایسه با سال ۲۰۲۱ افزایش یافته است.به گفته اداره آمار اتحادیه اروپا “یورواستات” واقع در لوکزامبورگ، ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۲ از ۴۲۲ هزار مهاجر که به صورت غیرقانونی در این کشورها اقامت داشتهاند خواستهاند که از کشور خارج شوند که این آمار نسبت به سال قبل از آن افزایشی ۲۳درصدی نشان میدهد.
بیشتر بخوانید: افزایش شمار مهاجران؛ ایتالیا وضعیت اضطراری اعلام کرد
گفته میشود که در این زمینه فرانسه در بین کشورهای اتحادیه اروپا “پیشتاز” بوده است. دولت فرانسه در سال مذکور حدود ۱۳۶ هزار مهاجر را به ترک کشور فراخوانده است.
به گفته یورواستات، اکثر مهاجرانی که درخواست ترک کشور شاملشان شد شهروندان کشورهای الجزایر، مراکش و پاکستان بودهاند.
مطابق این تصمیمها، حدود ۹۷ هزار پناهجو اقدام به ترک اروپا کردند که عمده آنان به کشورهای آلبانی، گرجستان و سوریه بازگشتند.
طبق آمار منتشر شده، نزدیک به یک میلیون نفر نیز بدون اجازه معتبر در اتحادیه اروپا اقامت داشتهاند. این رقم حاکی از افزایش ۵۹ درصدی در مقایسه با سال ۲۰۲۱ است.
بیشتر بخوانید: توافق در اتحادیه اروپا بر سر تشدید سیاستهای پناهجویی
گفته میشود که اکثر این افراد که در مجارستان و سپس در آلمان و ایتالیا ثبت شدهاند اتباع سوریه، افغانستان و مراکش هستند.
آمار اعلام شده همچنین از جلوگیری از ورود ۱۴۱ هزار مهاجر به ۲۷ کشور اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۲ حکایت دارد.
منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»