حقوق بازنشستگی ۹ میلیون تومان، هزینه ۳۰ میلیون تومان
اوضاع بازنشستگان کارگری ایران همواره اسفبارتر میشود. بر اساس آمار رسمی شمار قابل توجهی از آنها زیر خط فقر زندگی میکنند. تجمع هفتگی آنها در مقابل سازمان تامین اجتماعی هم تاکنون بیثمر بوده است.بر اساس گزارشی از خبرگزاری ایلنا با عنوان بازنشستگان در تکاپوی نان اوضاع بازنشتستگان کارگری همواره بدتر میشود. در این گزارش به نقل از یک کارگر بازنشسته آمده است، دریافتیِ او بعد از ۳۰ سال کار حدود ۹ میلیون تومان است. ایلنا ضمن یادآوری این که هزینه زندگی ۳۰ میلیون تومان است، مینویسد، این کارگر بازنشسته «شانس آورده که مستاجر نیست.»
بیشتر بخوانید: تجمع بازنشستگان، فشار بر فعالان سیاسی و اخذ تعهد از دانشجویان
در ادامه گزارش آمده است که حدود ۵۰ درصد مستمریبگیران سازمان تامین اجتماعی فاقد خانه شخصی و مستاجر هستند.
سال گذشته وزارت کار اعلام کرد که یکسوم جمعیت کشور زیر خط فقر هستند. شمار قابل توجهی از این افراد را بازنشستگان تشکیل میدهند.
بیشتر بخوانید: تجمع سراسری بازنشستگان مخابرات، اعتصاب کارگران نفت و پتروشیمی
بازنشستگان در یک سال گذشته هر یکشنبه مقابل سازمان تامین اجتماعی تجمع کردهاند تا این موضوع را به گوش مسئولان برسانند اما تاکنون کسی به مشکل آنها رسیدگی نکرده است.
خبرگزاری ایلنا در ادامه گزارش خود نوشته است: «آنچه بازنشستگان میخواهند، افزایش مستمریها براساس هزینههای زندگی و مطابق موازین قانونیست. مواد ۱۱۱ و ۹۶ قانون تامین اجتماعی سالهاست اجرا نمیشود و امسال به بدترین شیوهی ممکن نادیده گرفته شده است».
به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید
منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»