آلودگی شدید هوا در خوزستان؛ وضعیت «ناسالم» در چندین شهر
خبرگزاری مهر
بر اساس گزارش سامانه پایش کیفی هوای کشور، امروز در ساعت ۶:۰۰ صبح، شاخص کیفیت هوا در چندین ایستگاه استان خوزستان به سطح خطرناک و «ناسالم» رسید.13 خرداد
به گزارش خبرنگار مهر، بر اساس اعلام سامانه پایش کیفی هوای کشور، در ساعت ۶:۰۰ امروز ۱۳ خرداد، شاخص کیفیت هوا در ایستگاههای مختلف استان خوزستان اعلام شد.
بر این اساس، ایستگاه نیوساید اهواز ۱۶۱، ایستگاه پست برق شماره ۳ اهواز ۱۵۳، ایستگاه شرکت ملی حفاری ایران در اهواز ۱۶۴، ایستگاه مرکز بهداشت شرق اهواز ۱۸۸، ایستگاه پادادشهر اهواز ۱۶۳، ایستگاه استانداری خوزستان در اهواز ۱۵۴، ایستگاه معاونت بهداشت جندی شاپور اهواز ۱۶۵، ایستگاه ادارهکل حفاظت محیط زیست خوزستان در اهواز ۱۵۷، ایستگاه دزفول ۱۶۰، ایستگاه اندیمشک ۱۵۹، ایستگاه ماهشهر ۱۷۱، ایستگاه هندیجان ۱۵۶، ایستگاه بهبهان ۱۸۴ و ایستگاه امیدیه ۱۶۳ میکروگرم بر مترمکعب اعلام شده است. این اعداد نشاندهنده وضعیت «ناسالم» و «قرمز» برای هوای این شهرها است.
همچنین، هوای خرمشهر و هویزه در وضعیت «ناسالم برای گروههای حساس» و «نارنجی» قرار دارد. بر اساس شاخص ۲.۵ میکرون، هیچیک از شهرهای خوزستان در وضعیت «قابل قبول» یا «پاک» نبودهاند.
شاخص کیفیت هوا (AQI) به پنج دسته اصلی تقسیمبندی میشود: از عدد صفر تا ۵۰ هوا پاک، از ۵۱ تا ۱۰۰ هوا قابل قبول، از ۱۰۱ تا ۱۵۰ هوا ناسالم برای گروههای حساس، از ۱۵۱ تا ۲۰۰ هوا ناسالم برای همه گروهها، از ۲۰۱ تا ۳۰۰ هوا بسیار ناسالم و از ۳۰۱ تا ۵۰۰ شرایط کیفی هوا خطرناک است.
منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»