اعتراض؛ ممنوع الملاقات شدن دو زندانی سیاسی
ممنوع الملاقات شدن دو زندانی سیاسی در پی اعتراض به محدودیتهای غیرقانونی
پاسخ رئیس جدید زندان اوین به “نافرمانی مدنی” فرهاد میثمی و محمد حبیبی ممنوع الملاقاتی آنهاست. این زندانیان سیاسی به اعمال محدودیتهای غیرقانونی در اوین معترضند. مادر میثمی از انتقال پسرش از اوین به رجاییشهر کرج خبر داد.
به گزارش کمپین حقوق بشر در ایران، فرهاد میثمی و محمد حبیبی، دو زندانی سیاسی زندان اوین که به محدودیتهای اعمال شده از سوی رئیس جدید اوین نسبت به زندانیان، به ویژه زندانیان سیاسی اعتراض کردهاند، ممنوع الملاقات شدهاند.
این دو زندانی سیاسی در واکنش به محدودیتهایی که به گفته کمپین حقوق بشر در ایران به طور غیرقانونی از زمان سر کار آمدن غلامرضا ضیایی به عنوان رئیس زندان اوین بر زندانیان بخصوص سیاسی اعمال میشود، در نامه اعتراضی خود به تاریخ ۱۶ مهر خطاب به “سیاستگذاران قوه قضائيه و سازمان زندانها” نوشته بودند که تا زمان رفع محدودیتهای غیرقانونی نسبت به زندانیان، از پیروی از مقررات زندان از جمله آمارگیری روزانه و مراسم اجباری صبحگاه خودداری خواهند کرد.
منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»