یک هواپیما در نپال ناپدید شد
در نپال یک هواپیمای مسافربری که به سمت یک منطقه محبوب کوهنوردان در حرکت بود، ناپدید شده است. گفته میشود که هواپیما حامل ۲۲ سرنشین، از جمله دو آلمانی است. کارشناسان و نیروهای امدادی عملیات جستجو را آغاز کردهاند.روز یکشنبه، ۲۹ مه (۸ خرداد) یک هواپیمای کوچک مسافربری شرکت تارا ایر نپال با ۱۹ مسافر و سه خدمه دقایقی پس از پرواز از صفحه رادار محو شد.
به گزارش آسوشیتدپرس به نقل از یک مقام رسمی که نخواسته نامش فاش شود، دو تن از مسافران آلمانی هستند، چهار تن از آنان هندی و باقی آنها شهروند نپال.
به گفته سخنگوی تارا ایر، هواپیمای مدل توین اوتر (Twin Otter) از پوخارا، دومین شهر بزرگ نپال عازم جومسوم بوده است. این منطقه از هیمالایا نزد کوهنوردان از محبوبیت ویژهای برخواردار است و حدود ۲۰ دقیقه با پوخارا فاصله دارد.
سخنگوی وزارت کشور نپال گفت، دو هلیکوپتر برای جستجوی هواپیما عازم منطقه شدهاند.
به گفته مقامات به دلیل هوای بد و باران شدید، دید در این منطقه بسیار ضعیف است و به احتمال زیاد عملیات جستجو را مشکل میکند.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
استانداردهای ایمنی هواپیماهای نپالی ناکافی ارزیابی شده، به همین دلیل اتحادیه اروپا ورود تمامی خطوط هوایی نپال را به حریم هوایی خود ممنوع کرده است.
در مارس ۲۰۱۸ یک هواپیمای شرکت هواپیمایی بنگلادشی US-Bangla در نزدیکی فرودگاه بینالمللی کاتماندو، پایتخت نپال سقوط کرد. در این حادثه ۴۹ تن از ۷۱ مسافر جان خود را از دست دادند.
در سال ۲۰۱۶ نیز یک هواپیمای توین اوتر لحظاتی پس از برخاست سقوط کرد. در این حادثه نیز ۲۳ نفر کشته شدند.

منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»