استرالیا گرفتار ۶۰ میلیون کانگورو؛ بحث بر سر توسعه شکار
شمار کانگوروها در استرالیا در پی باران و وجود غذای فراوان برای آنها در سالهای اخیر به مرز ۶۰ میلیون رسیده است. اما حال این حیوانات با مرگ ناشی از گرسنگی مواجه شده‌اند.کانگورو نماد استرالیا است. بر اساس قوانین استرالیا این حیوانات در این کشور تحت حفاظت قرار دارند. اما حال این حیوان‌های کیسه‌دار به یک مشکل در استرالیا تبدیل شده‌اند.
بارش باران و غذای فراوان در سالهای اخیر منجر به افزایش چشمگیر میزان تولید مثل این حیوانات شده و جمعیت آنها نیز به نزدیکی مرز ۶۰ میلیون رسیده است.
بیشتر بخوانید: تأثیر شفابخش “روش کانگورویی” بر نوزادان نارس
حال به خاطر عدم وجود غذای کافی برای شمار زیادی از کانگوروها در استرالیا، تعداد فراوانی از این کیسه‌داران در بحران گرسنگی قرار گرفته‌اند.
گفته می‌شود که میلیون‌ها کانگورو نیز به این خاطر در معرض خطر مرگ ناشی از گرسنگی قرار گرفته‌اند. با توجه به این شرایط، بحث‌ها در جامعه استرالیا بر سر بررسی گزینه‌های مناسب پیرامون برخورد با این وضعیت، داغ شده‌اند.
در حال حاضر این پرسش در محافل استرالیا مورد بحث قرار گرفته است که آیا “کشتن” کانگوروها بهتر است یا بی‌اعتنایی به مرگ تدریجی و دردناک این حیوان‌‌ها به خاطر گرسنگی؟
بیشتر بخوانید: وزیر خارجه استرالیا: در کنار مردم ایران هستیم
برخی از کارشناسان معتقد‌ند که مناسب‌ترین گزینه برای حل این بحران، محدود کردن جمعیت کانگوروها از طریق افزایش میزان شکار آنها است. از دیدگاه آنها این اقدام در شرایط فعلی اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌‌آید.
کاترین موزبی، فعال محیط زیست در این‌‌باره می‌گوید: «دیده می‌شود که کانگوروها دستمال توالت را در توالت‌های عمومی می‌خورند و گرسنه و بی‌حال روی زمین خیابان‌ها افتاده‌اند.»
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
او اضافه می‌کند: «تخمین زده می‌شود که ۸۰ تا ۹۰ درصد کانگوروها در جریان خشکسالی اخیر در برخی مناطق کشور جان خود را از دست داده‌اند.»
گفته می‌شود که در حال حاضر در اکثر مناطق استرالیا شکار کانگوروها با مجوز امکان‌پذیر و رایج است. بر اساس گزارش‌ها، سالانه پنج میلیون کانگورو برای امور صنعتی و تجارت شکار می‌شوند.
منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»
