کشف ۵ تن زبان یک حیوان ناشناس در ایران! | این زبانها متعلق به کدام حیوان است؟
همشهری آنلاین
معاون محیطزیست طبیعی و تنوعزیستی سازمان حفاظت محیطزیست با اشاره به اینکه هنوز مشخص نشده زبانهای کشف شده متعلق به چه حیوانی است گفت: منتظر جواب آزمایشگاه هستیم که اگر به حیاتوحش مربوط باشد در آن صورت اقدام خواهیم کرد. 9 دی

به گزارش همشهری آنلاین به نقل از ایسنا، حسن اکبری افزود: بهتر است تا روشن نشدن ابعاد مساله، کشف این محموله را قاچاق حیات وحش تلقی نکنیم چون هنوز مشخص نیست که این زبانها متعلق به کدام حیوان است. قضیه این است که یک خودرو از مبدا چابهار به سمت شیراز حرکت میکرد و بار خودرو هم تحت عنوان آبزی اعلام شده بود که در آن مقدار زیادی زبان حیوانات کشف شد.
وی افزود: هنوز مشخص نیست که زبان کدام حیوان است و هنوز به نتیجه قطعی درباره اینکه متعلق به گراز(خوک)، گاو یا گوساله است نرسیدهایم. کارشناسانی که سر صحنه رفتند و بررسی کردند نمونه را به آزمایشگاه دادند و ۴۸ ساعت زمان میبرد تا نتیجه را قطعی اعلام کنند و احتمالا امروز نتیجه مشخص میشود.
اکبری ادامه داد: نکته دوم این است که مشخص نیست چنین محموله ای از کجا آمده است. در داخل کشور امکان شکار چنین جمعیتی از گراز به شکل یکجا و این تعداد زبان وجود ندارد. همچنین داخل کشور مرکز تکثیر و پرورش گراز نداریم. در طبیعت هم این حجم از شکار گراز امکانپذیر نیست بنابراین اگر هم زبان گراز باشد احتمالا از خارج از کشور آمده، قطعا چنین حجمی نمیتواند از داخل کشور باشد پس باید دنبال این باشیم.
منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»