علیرضا شیرمحمدی، زندانی سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ ( فشافویه) که در تیرماه سال گذشته توسط نیروهای امنیتی بازداشت‌شده بود، به‌دست دو زندانی که به جرائم مواد مخدر و قتل عمد دوران محکومیت خود را در این زندان سپری می‌کردند به قتل رسید.

این زندانی سیاسی در اسفندماه سال گذشته در اعتراض به وضعیت نامناسب نگهداری در این زندان و درخواست انتقال به زندان اوین به همراه به برزان محمدی دیگر زندانی سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ ( فشافویه) دست به اعتصاب غذا زده بود.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، علیرضا شیرمحمدی ۲۱ ساله زندانی سیاسی به دست دو زندانی مواد مخدر و قتل عمد در تیپ یک اندارزگاه ۱۱ زندان تهران بزرگ (فشافویه) به قتل رسید.

بر اساس این گزارش در تیپ یک اندرزگاه یازده زندان فشافویه، آقای شیرمحمدی توسط دو زندانی به نام‌های «خلیل زاده»، متهم به حمل و نگه‌داری مواد مخدر و «شجاع زاده»، متهم به قتل عمد و محکوم به اعدام، با چاقو از ناحیه شکم و شاهرگ به‌شدت زخمی شده و درراه انتقال به بیمارستان جان خود را از دست می‌دهد.

آقای شیرمحمدی در تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۳۹۷، از سوی نیروهای امنیتی بازداشت و توسط قاضی صلواتی رییس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب بابت اتهامات “توهین به مقدسات”، “توهین به بنیان‌گذار جمهوری اسلامی”، “توهین به رهبر انقلاب” و “تبلیغ علیه نظام” به ۸ سال زندان محکوم شد.

آقای شیرمحمدی به همراه به برزان محمدی شهروند ۴۱ ساله اهل سروآباد کردستان در اعتراض به وضعیت نامناسب نگهداری در این زندان و درخواست انتقال به زندان اوین از روز ۲۳ اسفند ۹۷ دست به اعتصاب غذا زده بودند.

این دو زندانی سیاسی در یادداشتی دلیل اعتصاب غذای خود را نبود امکانات و نداشتن امنیت جانی عنوان کرده و درقسمتی از این یادداشت نوشته بودند که اعتصاب غذا کرده‌ایم تا با این روش به بودن خود در اینجا اعتراض کرده باشیم؛ ولی سلامت جان ما هیچ اهمیتی برای عوامل زندان و روسای آن ندارد؛ در این زندان حقوق انسان‌ها فاقد اهمیت است و این امر باعث به وجود آمدن مشکلات عدیده ازجمله مریضی و مرگ‌ومیر مددجویان می‌شود. با توجه به شعارهای آزادی بیان و حقوق شهروندی انسان‌ها به کدام مرجع باید حرف‌های خود را اعلام کنیم تا مسئولین مربوطه به خواسته‌هایمان رسیدگی کنند. چندین بار تاکنون اعلام کرده‌ایم اما رسیدگی نشده است.

روز شنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۸، برزان محمدی بنا به خواسته جمعی از فعالان سیاسی و مدنی و خانواده‌های جان‌باختگان به اعتصاب غذای خود پایان داد.

آقای محمدی در فایل صوتی که نسخه‌ای از آن در اختیار کمپین قرار گرفته، در تماسی تلفنی از زندان تهران بزرگ گفته بود: «من هم اکنون ۱۰ ماه هست که در بند ویژه فوق امنیتی سوییت زندان تهران بزرگ بدون هیچ امکانات رفاهی به طور غیرقانونی به‌سر می‌برم و با توجه به شرایط بسیار بد این زندان و عدم انتقال به زندان اوین و یا زندان شهر خودم، مریوان دست به اعتصاب غذای خشک نمودم که بیش از ۲ ماه هیچ کدام از مسئولان قضایی و زندان به خواسته من اعتنایی نکردند و از آنجایی که خانواده، جمعی از خانواده‌های زندانیان سیاسی و فعالان مدنی تنها حامی من بودند و با وجود نگرانی‌شان از حال وخیم من که درخواست پایان اعتصاب غذای من را داشتند و بنده بنا فقط به احترام به درخواست مکررشان از امروز ۲۸ اردیبهشت خورشیدی، به اعتصاب غذای خود پایان می‌دهم، ولی کماکان بر خواسته‌ها و مطالبات قانونی خود پافشاری می‌کنم و از همه کسانی که من را تنها نگذاشتند و نگران حال من بودند، سپاسگزارم».

متن آخرین نامه علیرضا شیرمحمدی از زندان فشافویه را به نقل از صفحه تلگرامی شاهد علوی بخوانید:

چگونه صدای اعتراضمان را از این حصار خارج کنیم در صورتی که اگر باب میل برخی رسانه‌ها (همان به ظاهر ناجی‌ها نباشد) از انتشار آن امتناع می‌کنند، همان جریان‌هایی که در بوق و کرنا کرده‌اند که حامی مردم به ویژه طبقه کارگر هستند اما در خیلی از موقعیت‌ها به خاطر منافع خودشان کارگران را نادیده گرفته‌اند.

ما به خاطر حق‌طلبی راهی زندان شده‌ایم نه قاتل بوده‌ایم نه غارتگر. اما چرا ما را همچون موجودی بی‌ارزش کنار گذاشته‌اند؟! شاید به خاطر این‌که افکار و مطالباتمان همسو با منافع فلان حزب و رسانه نبوده و یا از ما حمایت نکرده‌اند چون در آینده ممکن بوده از ایشان تبعیت نکنیم و شاید اصلاح‌طلبی بیش نیستند که نقاب ناجیان را بر چهره زده‌اند.

قریب به دوماه است برزان محمدی در اعتصاب غذا به سر می‌برد ولی ناجیان دروغین کوچکترین تلاشی برای پوشش دادن اقدام اعتراضی او نکرده‌اند. برزان به خاطر اعتراض به اوضاع افتضاح زندان تهران بزرگ اعتصاب کرده است. این زندان برای نگهداری مجرمین یا متهمین عقیدتی سیاسی نیست و نگهداری ما در این زندان غیرقانونی صورت گرفته است.

حال فلان خانم یا آقای دور از خطر پشت تریبون حرف از برابری و نافرمانی مدنی می‌زند، این اشخاص که دم از مبارزه می‌زنند خود در این راه چه کرده‌اند؟ فقط می‌توانم بگویم با فعالیت‌های من وشما برای شبکه‌هایشان اعتبار و بیننده جذب می‌کنند.

من بهتر می‌بینم گمنام و ساکت باقی بمانم تا این‌که به خاطر شنیده شدن فریاد اعتراضم به هر خفت و خاری تن دهم. من برای عقیده‌ام زندانی شده‌ام و حالا به خاطر تیتر شدن در این رسانه‌ها به هیچ عنوان به نفع اینان تغییرش نخواهم داد.

سخنگوی قوه قضائیه رژیم ایران امروز در اظهاراتی در این باره گفت که به غیر از خود نزار زکا، میشل عون رئیس جمهور و حزب‌الله لبنان خواستار آزادی مشروط او شده بودند.

محسن کوهکن با رد گلایه‌هایی در مورد محدودیت دایره عمل مجلس، گفت: من معتقدم که در مجلس اختیارات خوبی داریم که اگر بدون اغماض به وظایفمان عمل کنیم، نتایج بهتری خواهیم گرفت. در قانون اساسی، قوا از هم مستقل هستند اما در یک مورد کسی که قانون اساسی را تصویب کرده است به مجلس اجازه داده است در اصل 90 قانون اساسی ورود پیدا کند، یعنی هر کسی از قوای سه گانه شکایت دارد می‌تواند به مجلس مراجعه کند. از این اختیار قانونی باید استفاده کرد.

نماینده مردم لنجان در ادامه انتقاد از عملکرد همکارانش اظهار کرد: وقتی یک وزیر سفر خارجی می رود و مدیرکل وزیر سر صبحانه نامه می‌چرخاند که از عملکرد وزیر تشکر کنیم، این رفتارهای چه معنی‌ایی دارد؟ در خاطرم هست که رهبری در مورد سئوال از رئیس جمهور چه مطالباتی داشتند. او به خاطره‌ای از رهبری اشاره کرد،‌ گفت: رهبری در دیداری فرمودند که در قبل از انقلاب رئیس مجلس و نخست وزیر دو برادر بودند، وقتی نخست وزیر برای حضور در مجلس چند دقیقه دیر آمد،‌ ‌رئیس مجلس دستور داد که راهش ندهند اما همانطور که مقام معظم رهبری خاطره‌ای این چنینی روایت می‌کنند، وقتی ایشان حس کردند که رئیس جمهور وقتی برای پاسخ به سئوال به مجلس آمد و نمایندگان با «دو دو» کردن به رئیس جمهور توهین کردند،‌ نمایندگان را احضار کردند. ایشان از ما نمایندگان این را طلب میکنند که احترام وزرا و رئیس جمهور را حفظ کنیم اما به کارشان هم نظارت داشته باشیم.

كوهكن گفت: دو سئوال از رئیس جمهور در این مجلس مطرح شد و در مورد رئیس جمهور قبلی رهبری نارضایتی خودشان را در مورد نحوه سئوال مطرح کردند. در مورد رئیس جمهور فعلی هم ایشان قدردانی کردند. کوهکن گریزی به عملکرد همکارانش هم زد و با تأکید به لزوم نگاه ملی،‌ افزود: همکار محترمی که برای دو ریال حوزه انتخابیه اش دنبال وزیر راه می‌افتد، والله وظیفه اصلیش را فراموش کرده است. متاسفانه به علت مماشات و دو قران برای کاری در حوزه انتخابیه کوتاه می آییم و این اشکال ما است.

به گزارش خبرگزاری میزان، اینترپل حیدرآبادی‌پور را هفته گذشته شناسایی و دستگیر کرده است.

پوریا جلالی‌فرد، کمان‌دار معلول ایرانی، پس‌از شرکت در مسابقات قهرمانی جهان در هلند، همراه با بقیه ملی‌پوشان به ایران بازنگشته است.

به گزارش ایسنا، جلالی‌فرد که در مسابقات تیروکمان قهرمانی جهان معلولان در هلند موفق به کسب سهمیه پاراالمپیک ۲۰۲۰ توکیو شد، همچنان در هلند بسر می‌برد و شایعه‌هایی نیز درباره پناهندگی او مطرح شده‌ است.

غلامرضا شعبانی بهار، رئیس فدراسیون تیروکمان که همراه تیم ملی در هلند حضور داشت، اعلام کرد پیگیری‌ها برای اطلاع از وضعیت پوریا جلالی و علت عدم بازگشت او به همراه تیم ملی به ایران در جریان است.

وی در این باره گفت:عصر روز گذشته ماموران کلانتری ۱۳۰ نازی آباد از طریق مرکز فوریت های پلیسی در جریان گازگرفتگی تعدادی شهروند در استخری قرار گرفتند که در سانس آقایان فعالیت داشت.با حضور ماموران و بررسی های اولیه حکایت از آن دارد کارگران استخر در حال نظافت سرویس‌های بهداشتی با اسید بودند که بخار ناشی از آن از طریق مسیرهای هواکش وارد سالن استخر شد.چهار نفر بین سنین ۳۰ تا ۳۵ سال و ۱۵ نفر از سنین ۷ تا ۲۰ سال دچار مسمومیت شدند که توسط عوامل اورژانس به بیمارستان منتقل شدند.وضعیت مسموم شدگان از سوی پزشکان در حال تشخیص است و تحقیقات مقدماتی حسب دستور مقام قضایی از مدیر استخر در حال انجام است.محمد درآبادی، سخنگوی اورژانس تهران:حدود ۱۹ نفر بر اثر نشت گاز کلر در یک استخر در جنوب تهران مسموم شدند که ۱۶ نفر از آنها به بیمارستان لقمان و ۳ نفر از آنها هم به بیمارستان بهارلو منتقل شدند. در حال حاضر افراد مسموم شده در شرایط پایداری قرار دارند و برخی از آنها هم مرخص شدند

بنا به گزارشها، آخوند رئیسی، رئیس قوۀ قضائیه خامنه ای، دستگاه های انتظامی و قضایی را به حمایت از “آمران به معروف و ناهیان از منکر” فراخواند و گفت: امر به معروف و نهی از منکر” وظیفۀ همۀ مردم است و “دستگاه های انتظامی و قضایی نیز به موجب شرع و قانون، موظفند از آمران به معروف و ناهیان از منکر حمایت کنند.

از سوی دیگر سخنگوی قوه قضاییه جمهوری اسلامی امروز گفت: اقدام اخیر یک راننده (مزدور بسیجی) برای امر به معروف اثربخش بود.

عکسی در زیر گزارش از راننده بسیجی اسنپ که برای سرکوب اعتراض سیل زدگان به پل دختر اعزام شده بود

….راننده اسنپ تو باد و توفان وسط اتوبان به خاطر بدحجابی پیاده‌م کرد….

این توئیت یکی از کاربران فضای مجازی بود که به همراه تصویر و مشخصات راننده اسنپ در حساب کاربری توئیتری‌اش منتشر کرد که در پی آن واکنش‌های بسیاری از کاربران شبکه‌های مجازی را در پی داشت.

چند روز پیش دخترى جوان در صفحه توییتر خود اعلام کرد که یک راننده اسنپ او را به دلیل بدحجابی در بزرگراه پیاده‌ کرده‌ است. این اکانت در کنار این خبر، عکس و مشحصات کامل راننده اسنپ را در شبکه مجازى خود منتشر کرد تا بقیه نیز او را بشناسند.

این توییت با واکنش زیادی از سوی کاربران این شبکه اجتماعی مواجه شد و بسیاری از کاربران این اقدام راننده مزبور را محکوم کردند.

راننده بسیجی “سعید عابد” نام دارد و در یک برنامه تلویزیونی گفته که آتش به اختیار عمل کرده است.

آخوند مصباح یزدی، رئیس مؤسسه امام خمینی (ره) در توضیح “آتش به اختیار” گفته: رهبر انقلاب فرمودند که اگر مرکز فرماندهی دچار اختلال شد سربازان باید آتش به اختیار باشند….

نخست وزیر زاپن فردا عازم ایران خواهد شد تا با خامنه ای دیدار کند. خبرگزاری رویترز اعلام کرده است که شینزو آبه پیش از سفر خود به تهران با دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا تماسی تلفنی داشته است.

کارشناسان مسائل دیپلماتیک برای سفر شینزو آبه به ایران اهمیت خاصی قائل شد‌ه‌اند. به باور آن‌ها، نخست‌وزیر ژاپن کسی است که با کاخ سفید مناسبات بسیار نزدیکی دارد و در عین حال روابط دوستانه ژاپن و ایران نیز می‌تواند پشتوانه‌ای برای نقشی باشد که شینزو آبه در جریان سفر خود به تهران ایفا خواهد کرد.

رویترز به نقل از کارشناسان نوشته است که مهم‌ترین دستاورد سفر نخست‌وزیر ژاپن به ایران می‌تواند متقاعد کردن تهران به از سرگیری مذاکرات مستقیم با واشنگتن باشد.

سخنگوی شورای عالی امنیت رژیم ملاها روز یکشنبه در باره سفر میانجی‌گرانه نخست وزیر ژاپن به تهران گفته بود: بازگشت آمریکا به برجام و جبران خسارت های وارد شده به جمهوری اسلامی، ضمانتی برای موفقیت سفر شینزو آبه به ایران است.

احمد زیدآبادی، تحلیلگر سیاسی در این باره در یادداشتی با عنوان “مذاکره و تشدید فشار!” نوشت:

در آستانۀ سفر شینزو آبه نخست وزیر ژاپن به تهران، وزارت خزانه‌داری آمریکا بخش بزرگی از صنعت پتروشیمی ایران را تحریم کرد. ظاهراً هدف از وضع این تحریم تازه، تأکید بر این موضوع است که آمریکا سیاست “اعمال حداکثر فشار” علیه ایران را رها نکرده و تلاش کشورهای ثالث برای میانجیگری بین واشنگتن – تهران، اثری بر این سیاست ندارد.

در واقع، از نگاه دولت ترامپ، اعمال فشار حداکثری، ضمانتی برای آغاز مذاکره و به سرانجام رساندن آن تلقی می‌شود، بنابراین اعضای تیم رئیس جمهور آمریکا، بین فشار و مذاکره تباینی قائل نیستند. همین سیاست در مورد کرۀ شمالی نیز در حال اجراست. با آنکه رهبران آمریکا و کرۀ شمالی در عالی‌ترین سطح، دو دور مذاکرۀ رو در رو برگزار کرده‌اند، اما از میزان تحریم‌های واشنگتن علیه پیونگ یانگ، ذره‌ای کاسته نشده است.

واقعیت این است که آمریکا همان سیاست را در مورد ایران نیز دنبال می‌کند. هنگامی که ترامپ از آمادگی خود برای مذاکره با ایران سخن می‌گوید؛ نظری به کاهش تحریم‌ها برای تسهیل روند مذاکره ندارد و موضوع تحریم و مذاکره را از یکدیگر جدا می‌کند.

به عبارت روشن‌تر، ترامپ برای آغاز مذاکره و یا حتی تداوم مذاکره، به طرف‌های خود امتیاز نمی‌دهد. هرگونه امتیازی فقط در پایان راه مورد نظر آنهاست و نه در آغاز و یا میانۀ راه!

به زعم زمامداران کاخ سفید، در مورد کشورهایی چون ایران و کرۀ شمالی، اصل مذاکره، امتیازی از طرف یکی به دیگری نیست و به همین جهت می‌تواند بی قید و شرط باشد. پای قید و شرط‌ها در واقع در طول مذاکره و سرانجام نهایی آن پیش می‌آید.

بر همین اساس، ۱۲ شرطی که مایک پمپئو برای ایران تعیین کرده است، نه شروطی برای آغاز مذاکره بلکه مواردی برای توافق نهایی بر سر آنهاست، توافقی که از نگاه آنان می‌تواند به بهبود روابط بین دو کشور و رفع رژیم تحریم ها منجر شود.

با این حساب، به نظر نمی‌رسد که شینزو آبه – یا آنطور که خودش ترجیح می دهد، آبه شینزو!- در سفرش به تهران، حامل پیامی برای کاهش تحریم ها به عنوان علامت حسن نیتی از سوی آمریکا برای آغاز مذاکره باشد. او صرفاً ایران را به آغاز مذاکرۀ بی قید و شرط با دولت ترامپ ترغیب خواهد کرد.

بدین جهت تصور من این است که رسانه‌ها و برخی تحلیل‌گران، در مورد اهمیت و نتایج سفر آبه به تهران، انتظارات بیش از اندازه‌ای در افکار عمومی ایجاد کرده‌اند.

سفر آبه به تهران فقط در صورتی می‌تواند به موفقیت برسد که ایران آمادۀ مذاکرۀ بدون قید و شرط یعنی جدا کردن موضوع تحریم‌ها از اصل انجام مذاکره باشد. رصد فضای رسمی اما از چنین موضوعی حکایت نمی‌کند. نه در سطح دولت و نه فراتر از آن.