کاهش امید به زندگی در آلمان نسبت به سایر کشورهای غرب اروپا
میانگین امید به زندگی در آلمان کاهش یافته و مردم این کشور به طور متوسط، ۱/۷ سال کمتر از سایر کشورهای اروپای غربی زندگی میکنند. در حال حاضر میانگین امید به زندگی در اسپانیا ۸۳/۲ سال و در آلمان ۸۰/۵ سال است.مطالعه جدید موسسه فدرال تحقیقات جمعیت و موسسه ماکس پلانک در آلمان نشان میدهد که میانگین امید به زندگی در این کشور، کاهش یافته به طوری که مردم آلمان به طور متوسط ۱/۷ سال کمتر از مردم سایر کشورها در غرب اروپا عمر میکنند. به گفته محققان این شکاف در میانگین امید به زندگی، در مقایسه با سایر کشورهای اروپای غربی در دو دهه گذشته افزایش یافته است.
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
بر اساس این مطالعه که دادههای ۱۵ کشور اروپای غربی از جمله سوئیس، اتریش، دانمارک، بریتانیا و فنلاند را مورد بررسی قرار داده، آلمان در سال ۲۰۰۰ حدود ۰/۷ سال از میانگین امید به زندگی، در مقایسه با کشورهای دیگر اروپای غربی عقب بود و این شکاف تا سال ۲۰۲۲، به ۱/۷ سال افزایش یافت.
در حالی که میزان مرگ و میر در افراد زیر ۵۰ سال در آلمان با سایر کشورهای غرب اروپا برابر است، ولی این نرخ در میان افراد ۶۵ ساله به بالا در این کشور بسیار بیشتر برآورد میشود.
زنان در آلمان، به ویژه زنان بالای ۷۵ سال، نسبت به همسالان خود در سایر کشورهای اروپای غربی، نرخ مرگ و میر بیشتری دارند. مرگ و میر مردان آلمانی در سنین میان ۵۵ تا ۷۴ سال فاصله زیادی با همسالان آنها در سایر کشورهای اروپایی دارد.
بیشتر بخوانید: تحقیق جدید: امید به زندگی در طول همهگیری کرونا کاهش یافت
به گفته محققان این تفاوت را میتوان به ویژه به دلیل نرخ بالاتر مرگ و میر ناشی از بیماریهای قلبی و عروقی در آلمان توضیح داد. آنها تاکید میکنند پیشگیری از این بیماریها بخصوص از طریق کنترل مصرف تنباکو و سیگار و رواج تغذیه سالم و تشخیص زودهنگام بیماریهای قلبی عروقی برای افزایش میانگین امید به زندگی بسیار ضروری است.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
این مطالعه همچنین نشان داد که در حال حاضر مردم سوئیس با ۸۳/۵ سال، بیشترین میانگین امید به زندگی را در اروپای غربی دارند. همچنین میانگین امید به زندگی در اسپانیا ۸۳/۲ سال و در آلمان ۸۰/۵ سال است.
منوچهر شفایی
منوچهر شفایی بنیانگزار و عضو دائمی هیئت رئیسه کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران www.bashariyat.org که در سال 2000 در شهر برمن آلمان ثبت شده است .
موسس و مدیر مسئول ماهنامه و سایت آزادگی https://www.azadegy.de/ از سال 2000 .
بنیانگزار شبکه مدافعین حقوق بشر در ایران از سال 2002 .
ورزشکار در رشته شمشیربازی علاوه بر قهرمانی کشور از سالهای 1346 تا 1354 و مقام سومی آسیا 1973 مقام اولی تیمی و سومی انفرادی المپیک آسیائی 1974 و مقام سومی 1991 بازی های آسیایی در مالزی.
متولد تهران، بزرگ شده خرمشهر و خوزستان، لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران.
اینک مقیم و شهروند آلمان
• «من اعتقاد دارم به مجرد اینکه انسان بدنیا می آید صاحب حقوق است.
بدیهی است که این حقوق ذاتی و اولیه هر انسان است؛
ازآنچائی که: نفس می کشد حق حیات دارد.
می بیند و می شنوند، حق دیدن و شنیدن واقعیت ها را دارد؛
صحبت می کند پس حق بیان، اظهارنظر و گفتگو، حتی حق فریاد، گریه و اعتراض دارد ؛
فکر می کند، پس حق اندیشیدن و حق رای دارد؛
چون راه می رود حق حرکت دارد،
رشد می کند، حق تجلی دارد؛ و ...
انسان صاحب حق ذاتی است و جامعه وظیفه دارد که این حقوق طبیعی را رشد دهد (حق شهروندی)
اما متاسفانه صاحبان قدرت (حکومت ها، دولت ها، سرمایه داران و زورمداران) برای حفظ منافع خود این حقوق ذاتی را از انسان ها گرفته و با اصول و قوانینی که مطابق میل و منافع خودشان است، انسان ها را محدود و نا آگاه نگه داشته و از حق ذاتی و شهروندی دور می کنند.»